Zdrowe zioła
Naturalne sposoby na codzienne zdrowie

Zaburzenia mowy. Pomijamy tutaj znowu

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Zaburzenia mowy. Pomijamy tutaj znowu ogniskowe zaburzenia neurologiczne u ludzi umysłowo zdrowych, których aparat mowy uległ uszko- dzeniu. Zaburzenia psychiczne mogą się odbijać w wybitny sposób -na mowie chorego. Mowa schizofreników bywa często dziwaczna, używają oni niezwyk- łych zwrotów i wyrażeń, czasem tworzą sobie własne wyrazy, tzw. słowotwory (neologismi). W mowie chorych psychicznie dochodzi do głosu rozkojarzenie (dissociatio) lub rozerwanie związków myślowych (incohaerentia). Stereotypie wyrażają się w mowie uporczywym powtarzaniem tych samych słów lub zdań w odpowiedzi na różne pytania (perseveratio). Jeżeli chory powtarza zdania, słowa, zgłoski pozbawione sensu, lecz wiążące się z sobą tylko według podo- bieństwa rymu lub rytmu, to stereotypie takie określamy nazwą werbige- racji. Stereotypie nie muszą być wyrazem tylko dziwactwa. Melancholicy, zwłaszcza typu organicznego, czasem stereotypowo stękają, zawodzą, jęczą, powtarzają słowa modlitwy. O stereotypiach mamy prawo mówić również w hi- sterii, gdzie dochodzi czasem do ruchowego powtarzania w skrócie urazu psy- chicznego, np. pod postacią powtarzających się rytmicznie ruchów płciowych biodrami, albo wypluwaniem śliny wśród przesadnego krztuszenia się i dła- wienia. Podobne stereotypie ruchowe widuje się w zamroczeniach padaczko- wych, jako powtórzenie wielokrotne przeżytych kiedyś strasznych scen. Tutaj należą również tiki, chociaż ich geneza jest zupełnie inna. Ruchowe te za- sadniczo zjawiska mogą się wyrażać także jako stereotypie mowy pod postacią powtarzających się okrzyków lub słów. Otępienie padaczkowe można czasem rozpoznać po znamiennym sposobie mówienia chorego: mowa powolna, utrud- nione dobieranie słów, rozwlekłość z zatratą wątku myślowego itd. Osobne miejsce zajmuje mutyzm i bezgłos histeryczny (afonia, dysfonia). Rozkojarze- nie w schizofrenii z. utratą kontaktu afektywnego wyraża się często w ten spo- sób, że odpowiedzi chorego nie trafiają w sedno pytania, idą jakby mimo (vor- beireden). Czasem wypowiedzi stają się tak bezładne, że zasługują na określe- nie “sałata słowna” (schizophasia). [patrz też: , rwa kulszowa, indywidualne kalendarze trójdzielne, proktolog ]

Comments are closed.