Zdrowe zioła
Naturalne sposoby na codzienne zdrowie

Przed uzyciem igle nalezy wyjalowic

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Przed użyciem igłę należy wyjałowić najlepiej w suszarce przy 1800 C przez 30 minut. Do tego celu nadają się probówki zwężone w środku, w nich bowiem igła znajduje się w położeniu wiszącym, przez co zapobiega się rozbiciu dna probówki przez igłę. Jeżeli wyjaławia się igłę przez gotowanie w wodzie, wtedy trzeba przed jej użyciem bardzo dokładnie ją osuszyć przepuszczając przez nią powietrze ze zbior- nika przyrządu do odmy, gdyż nawet kropla wody w igle uniemożliwia uzyskanie na manometrze wahań ciśnienia w jamie opłucnej. Wyjala- wianie igieł metodą suchą chroni j e nad to przed rdzewieniem i tępieniem. Na sucho wyjaławia się także włączone do przyrządu do odmy sączki oczyszczające powietrze. Dren łączący sączek z igłą powinno się wygo- tować w wodzie a następnie starannie osuszyć w taki sam sposób, jak igłę przy jej wyjaławianiu przez gotowanie w wodzie. Wytwarzanie odmy powinno być poprzedzone przez należyte przygo- towanie chorego. Polega ono na uspokojeniu chorego przez działanie psychiczne, a w razie potrzeby przez podawanie przez parę dni większych dawek przetworów bromowych, kozłkowych lub barbiturowych. W ten sposób można uniknąć konieczności niepożądanych wstrzykiwań prze- tworów makowca. Nie należy wykonywać zabiegu w okresie regular- ności ani bezpośrednio przed nim. Przed wytwarzaniem odmy powinno się dokładnie zbadać chorego, zwłaszcza narządy klatki piersiowej, kli- nicznie i radiologicznie. Wytwarzanie oraz pierwsze dopełnianie odmy należy wykonywać w zakładzie leczniczym, tak by chory pozostał po zabiegu przez pewien czas – 7-10 dni – pod stałym dozorem lekarza. Podczas zabiegu układa się chorego najczęściej na boku zdrowym pod- kładając pod ten bok poduszkę dla wypuklenia nakłuwanego między- żebrza. Lepiej jednak obchodzić się bez podkładania, ponieważ zwiększa ono ruchy oddechowe płuca chorego wskutek większego rozszerzenia po tej stronie klatki: piersiowej przy używaniu wałka lub poduszki. Głowa chorego leży nieco niżej od poziomu klatki piersiowej, rękę po chorej stronie odsuwa się ku- przodowi i ku górze – najlepiej tak, by dłoń opierała się o czoło chorego. Miejsce wkłucia oznacza się po do- kładnym zbadaniu chorego. Powinno ono leżeć najwyżej, by powietrze gromadziło się przede wszystkim dookoła- końca igły, przez to odsuwało od niej płuco i chroniło płuco od zranienia. Miejsce nakłucia powinno też odpowiadać zdrowej części płuca. Niestety badanie kliniczne i radiolo- giczne co do tego nieraz zawodzi: pomimo jawnego odgłosu opukowego, dobrej ruchomości dolnych granic płuca i prawidłowych objawów osłu- chowych, obie blaszki opłucne mogą być zrosłe., tak iż odma wy-tworzyć ioię nie da, i na odwrót tam, gdzie wszystko przemawia za zrostami opłucnymi, nawet rozległymi, gdzie odpowiednia polowa klatki piersio- wej jest nawet zapadnięta, nieraz bardzo łatwo wytwarza się odmę, na- wet całkowitą. Czasami, by wytworzyć odmę, trzeba uciekać się do kilku wkłuć w różnych miejscach. [hasła pokrewne: , przydomowe oczyszczalnie ścieków, rwa kulszowa, prawo medyczne ]

Comments are closed.